Det er ikkje slik eg trur,eller slik eg tenkjer.Men omvendt,eller opp ner,med ein twist som går i spiraler utover først,og senere innover.Alt etter når og kordan eg oppfattar det.
Godt å vete for kvar gong eg inbillar meg at eg kjenner sannheten og har alle svara.
Godt å vete kvar gong eg skremmar meg med meg sjølve,for å fylle tia med uhyggje og skrekk.
Det er ikkje slik eg trur det er.Fantasien min utgjer seg for å vere virkeligheten,og den gjer ein god jobb,men med tia ein lever vil ein avdekkje at alt det ein går og trur og tenkjer,ikkje er anna en produkt av ein overaktiv fantasi.-(Oppspinn fra den ene enden til den andre)
Godt å vete at haudet er lik ein radio med mange kanalar som blandar seg inn,og at for å høyre klart kva som verkeleg blir formidla,så må ein finstille radioen.
Ikkje alle veit dette.Ein ser fleire døme på at mange lever i frykt og bekymring pg.av fantasien deira tek overhånd.
Ein ser det i fjernsynet,og i avisene.Ein spelar på frykta og på bekymringane i samfunnet,for det fangar oppmerksomhet og vedlikeheld denne låge angstfylld stemninga som mange kjenner seg igjen i og blir avhengige av.
Det er ikkje slik andre folk trur det er,ei heller slik ein sjølv trur at det er.
Trua er fantasiens håndtlanger,og mange har måttet bøte med livet for det andre har forestillet seg.
Derfor skal ein akte seg for seg sjølve og alt ein trur på,og ikkje la fantasien sabotere ein fin dag.
Den verden me lever i er eit fantasi produkt som inspirerar filmskaparar og forfattarar av bøkjer.Kunstnarar og religiøse.Fantasien kan vere så verkeleg at ein kan smake den,kjenne den stryke over huda lik ein varm sommarvind.Fantasien kan ikle seg Guds røst og tale direkte fra bibelens dager.Fantasien kan, med overbevisende kraft,få selv den sterkeste i troen til å vakle og bli usikker.
Derfor skal man akte seg for alle mennesker,og være åpen for at absolutt alt kan skje,ja,også det.
