pfandra

Ho rulla nedover tunet
lik eit garn nøste
og drog med seg
båe
blomar å gras

då ferden
endeleg
stoppa
ved eit
stille tjern
byrja
vinden å blesa
og snart
var det
krusningar
på det
vesle tjernet

i ku byrja
rauta frå heia
og snart
vart dei to

ei linerle
landa på
ryggen hennar
og tuppa
der
ei stond

ei fluge
flaug inn i linsa
og snart
vart bildet
fyllt av kravlande
bein
og vinger

----vi beklager teknisk feil-------