i hvert fall

Han levde i hvert fall
og nøt vinden
som bruset
gjennom
bustete
øynebryn
og nesehår
på vei
ned fra
en eller
annen
tind

han levde
i hvert fall
og de som så
ham ble
slik overbeviste
at de selv
lystet efter
høiden


når han ikke
kastet seg
utenfor bratte stup
og høyreiste bygninger
så var han
alltid
på vei
opp til
en ny
majestetisk
topp

ein song, ei soge

han stod der
han pleide å stå
og sat
der han
pleide
å sitte

han åt
det han pleide
å  ete
å drakk
det han
pleide å
drikke

og når
han sov om
natta
var det
der han
pleide
å somne
og når han
våkna
om morgonen
var det
akkurat der
han la
seg  om
kvelden


men av og til
hendte det
at han satte
maten i halsen
bomma på stolen
sovna
og våkna
på sofaen
og drakk
noko som han
slett
ikkje hadde
drukke før
og slik
gjekk dagane
vekene
månane
og åra

lik ein følgjetong
på fjernsynet
heilt
utan avbrot
frå dagsrevy
og sport
slik det
pleier
å vere