Avgarde

Han sprang avgarde
langt å lenge
før ho snudde
og  sprang heim
og la
seg og
der låg
han til
sola
strekte sine
stråler
inn og
lysa opp
landet
og slik fann ho
ut or draumen
og opp
att
i dagen

men
snart byrja
han småspringje
snart sprang ho
fortare
og før han
visste ordet
av det
var ho langt
avgarde
og når han
snudde seg
såg ho
ikkje lenger
landet
ho dyrka
og stjernene
på himmelen
stod ikkje
lenger
der
slik han
hugsar


då var det¨
at han snudde
seg opp ner
og heile verda
snudde seg
med
og dei som
såg det
blei fyrst
svimle og
sian
forundra
og dei jamra
og bar seg

ting ramla
frå himmelen
lenge
etterpå
og har
det ikkje
slutta
å regne
kattar
å hundar
så
kan hende
det roar
seg med
tia